ولادت حضرت مهدی صاحب الزمان ( ع ) در شب جمعه ، نيمه شعبان سال 255يا 256هجری بوده است .
پس از اينکه دو قرن و اندی از هجرت پيامبر ( ص ) گذشت ، و امامت به امام
دهم حضرت هادی ( ع ) و امام يازدهم حضرت عسکری ( ع ) رسيد ، کم کم در بين
فرمانروايان و دستگاه حکومت جبار ، نگراني هايی پديد آمد . علت آن اخبار و
احاديثی بود که در آنها نقل شده بود : از امام حسن عسکری ( ع ) فرزندی تولد
خواهد يافت که تخت و کاخ جباران و ستمگران را واژگون خواهد کرد و عدل و
داد را جانشين ظلم و ستم ستمگران خواهد نمود . در احاديثی که بخصوص از
پيغمبر ( ص ) رسيده بود ، اين مطلب زياد گفته شده و به گوش زمامداران رسيده
بود .
در اين زمان يعنی هنگام تولد حضرت مهدی ( ع ) ، معتصم عباسی ، هشتمين خليفه
عباسی ، که حکومتش از سال 218هجری آغاز شد ، سامرا ، شهر نوساخته را مرکز
حکومت عباسی قرار داد . اين انديشه - که ظهور مصلحی پايه های حکومت
ستمکاران را متزلزل مي نمايد و بايد از تولد نوزادان جلوگيری کرد ، و حتی
مادران بيگناه را کشت ، و يا قابله هايی را پنهانی به خانه ها فرستاد تا از
زنان باردار خبر دهند - در تاريخ نظايری دارد . در زمان حضرت ابراهيم ( ع )
نمرود چنين کرد . در زمان حضرت موسی ( ع ) فرعون نيز به همين روش عمل نمود
. ولی خدا نخواست . همواره ستمگران مي خواهند مشعل حق را خاموش کنند ،
غافل از آنکه ، خداوند نور خود را تمام و کامل مي کند ، اگر چه کافران و
ستمگران نخواهند . در مورد نوزاد مبارک قدم حضرت امام حسن عسکری ( ع ) نيز
داستان تاريخ به گونه ای شگفت انگيز و معجزه آسا تکرار شد . امام دهم بيست
سال - در شهر سامرا - تحت نظر و مراقبت بود ، و سپس امام يازدهم ( ع ) نيز
در آنجا زير نظر و نگهبانی حکومت به سر مي برد . " به هنگامی که ولادت ،
اين اختر تابناک ، حضرت مهدی ( ع ) ، نزديک گشت ، و خطر او در نظر جباران
قوت گرفت ، در صدد بر آمدند تا از پديد آمدن اين نوزاد جلوگيری کنند ، و
اگر پديد آمد و بدين جهان پای نهاد ، او را از ميان بردارند . بدين علت بود
که چگونگی احوال مهدی ، دوران حمل و سپس تولد او ، همه و همه ، از مردم
نهان داشته مي شد ، جز چند تن معدود از نزديکان ، يا شاگردان و اصحاب خاص
امام حسن عسکری ( ع ) کسی او را نمي ديد . آنان نيز مهدی را گاه بگاه مي
ديدند ، نه هميشه و به صورت عادی " .
در مدت ۴ سال آغاز عمر حضرت مهدی که پدر بزرگوارش حيات داشت ،شيعيان خاص به
حضور حضرت مهدی ( ع ) مي رسيدند . از جمله چهل تن به محضر امام يازدهم
رسيدند و از امام خواستند تا حجت و امام بعد از خود را به آنها بنماياند تا
او را بشناسند ، و امام چنان کرد .
5-امام عسكري (ع) در مورد تبعيت از امام زمان (عج) چه فر مودند ؟
آنان پسری را ديدند که بيرون آمد ، همچون پاره ماه ، شبيه به پدر خويش .
امام عسکری فرمود : " پس از من ، اين پسر امام شماست ، و خليفه من است در
ميان شما ، امر او را اطاعت کنيد ، از گرد رهبری او پراکنده نگرديد ، که
هلاک مي شويد و دينتان تباه مي گردد . اين را هم بدانيد که شما او را پس از
امروز نخواهيد ديد ، تا اينکه زمانی دراز بگذرد . بنابراين از نايب او ،
عثمان بن سعيد ، اطاعت کنيد " . و بدين گونه ، امام يازدهم ، ضمن تصريح به
واقع شدن غيبت کبری ، امام مهدی را به جماعت شيعيان معرفی فرمود ، و
استمرار سلسله ولايت را اعلام داشت . يکی از متفکران و فيلسوفان قرن سوم
هجری که به حضور امام رسيده است ، ابو سهل نوبختی مي باشد .
هنگام وفات امام عسكري امام زمان (عج) چگونه خود را براي خواص آشكار نمودند ؟
باری ، حضرت مهدی ( ع ) پنهان مي زيست تا پدر بزرگوارش حضرت امام حسن عسکری
در روز هشتم ماه ربيع الاول سال 260هجری ديده از جهان فرو بست . در اين
روز بنا به سنت اسلامی ، مي بايست حضرت مهدی بر پيکر مقدس پدر بزرگوار خود
نماز گزارد ، تا خلفای ستمگر عباسی جريان امامت را نتوانند تمام شده اعلام
کنند ، و يا بد خواهان آن را از مسير اصلی منحرف کنند ، و وراثت معنوی و
رسالت اسلامی و ولايت دينی را به دست ديگران سپارند . بدين سان ، مردم
ديدند کودکی همچون خورشيد تابان با شکوه هر چه تمامتر از سرای امام بيرون
آمد ، و جعفر کذاب عموی خود را که آماده نماز گزاردن بر پيکر امام بود به
کناری زد ، و بر بدن مطهر پدر نماز گزارد .
علت ضرورت غيبت امام زمان (عج)
بيرون آمدن حضرت مهدی ( ع ) و نماز گزاران آن حضرت همه جا منتشر شد
.کارگزاران و ماموران معتمد عباسی به خانه امام حسن عسکری (ع ) هجوم بردند،
اما هر چه بيشتر جستند کمتر يافتند ، و در چنين شرايطی بود که برای بقای
حجت حق تعالی ، امر غيبت امام دوازدهم پيش آمد و جز اين راهی برای حفظ جان
آن " خليفه خدا در زمين " نبود ، زيرا ظاهر بودن حجت حق و حضورش در بين
مردم همان بود و قتلش همان . پس مشيت و حکمت الهی بر اين تعلق گرفت که
حضرتش را از نظرها پنهان نگهدارد ، تا دست دشمنان از وی کوتاه گردد ، و
واسطه فيوضات ربانی ، بر اهل زمين سالم ماند .
در زمان غيبت امام زمان (عج) نقش آن حضرت چيست ؟
بدين صورت حجت خدا ، هر چند آشکار نيست ، اما انوار هدايتش از پس پرده غيبت
راهنمای مواليان و دوستانش مي باشد . ضمنا اين کيفر کردار امت اسلامی است
که نه تنها از مسير ولايت و اطاعت امير المؤمنين علی ع ) و فرزندان معصومش
روی بر تافت ، بلکه به آزار و قتل آنان نيز اقدام کرد ، و لزوم نهان زيستی
آخرين امام را برای حفظ جانش سبب شد . در اين باب سخن بسيار است و مجال تنگ
، اما برای اينکه خوانندگان به اهميت وجود امام غايب در جهان بينی تشيع پی
برند .
نظر هانري كربن فيلسوف فرانسوي در باره امام زمان (عج) چيست ؟
به نقل قول پروفسور هانری کربن مستشرق فرانسوی - در ملاقاتی که با علامه
طباطبائی داشته ، مي پردازيم : " به عقيده من مذهب تشيع تنها مذهبی است که
رابطه هدايت الهيه را ميان خدا و خلق ، برای هميشه ، نگهداشته و بطور
استمرار و پيوستگی ولايت را زنده و پابر جا مي دارد ... تنها مذهب تشيع است
که نبوت را با حضرت محمد - صلی الله عليه و آله و سلم - ختم شده مي داند ،
ولی ولايت را که همان رابطه هدايت و تکميل مي باشد ، بعد از آن حضرت و
برای هميشه زنده مي داند . رابطه ای که از اتصال عالم انسانی به عالم الوهی
کشف نمايد ، بواسطه دعوتهای دينی قبل از موسی و دعوت دينی موسی و عيسی و
محمد - صلوات الله عليهم - و بعد از حضرت محمد ، بواسطه ولايت جانشينان وی (
به عقيده شيعه ) زنده بوده و هست و خواهد بود ، او حقيقتی است زنده که
هرگز نظر علمی نمي تواند او را از خرافات شمرده از ليست حقايق حذف نمايد
... آری تنها مذهب تشيع است که به زندگی اين حقيقت ، لباس دوام و استمرار
پوشانيده و معتقد است که اين حقيقت ميان عالم انسانی و الوهی ، برای هميشه ،
باقی و پا برجاست " يعنی با اعتقاد به امام حی غايب .
صورت و سيرت مهدی (عج)
چهره و شمايل حضرت مهدی ( ع ) را راويان حديث شيعی و سنی چنين نوشته اند :"
چهره اش گندمگون ، ابروانی هلالی و کشيده ، چشمانش سياه و درشت و جذاب ،
شانه اش پهن ،ندانهايش براق و گشاد ، بيني اش کشيده و زيبا، پيشاني اش بلند
و تابنده . استخوان بندي اش استوار و صخره سان ، دستان و انگشتهايش درشت .
گونه هايش کم گوشت و اندکی متمايل به زردی - که از بيداری شب عارض شده -
بر گونه راستش خالی مشکين . عضلاتش پيچيده و محکم ، موی سرش بر لاله گوش
ريخته ، اندامش متناسب و زيبا ، هياتش خوش منظر و رباينده ، رخساره اش در
هاله ای از شرم بزرگوارانه و شکوهمند غرق . قيافه اش از حشمت و شکوه رهبری
سرشار . نگاهش دگرگون کننده ، خروشش درياسان ، و فريادش همه گير " .
علم و دانش امام زمان (عج)
حضرت مهدی صاحب علم و حکمت بسيار است و دارنده ذخاير پيامبران است . وی
نهمين امام است از نسل امام حسين ( ع ) اکنون از نظرها غايب است . ولی مطلق
و خاتم اولياء و وصی اوصياء و قائد جهانی و انقلابی اکبر است . چون ظاهر
شود ، به کعبه تکيه کند ، و پرچم پيامبر ( ص ) را در دست گيرد و دين خدا را
زنده و احکام خدا را در سراسر گيتی جاری کند . و جهان را پر از عدل و داد و
مهربانی کند . حضرت مهدی ( ع ) در برابر خداوند و جلال خداوند فروتن است .
خدا و عظمت خدا در وجود او متجلی است و همه هستی او را فراگرفته است .
عدالت امام زمان (عج)
مهدی ( ع ) عادل است و خجسته و پاکيزه . ذره ای از حق را فرو نگذارد .
خداوند دين اسلام را به دست او عزيز گرداند . در حکومت او ، به احدی
ناراحتی نرسد مگر آنجا که حد خدايی جاری گردد . مهدی ( ع ) حق هر حقداری را
بگيرد و به او بدهد . حتی اگر حق کسی زير دندان ديگری باشد ، از زير دندان
انسان بسيار متجاوز و غاصب بيرون کشد و به صاحب حق باز گرداند . به هنگام
حکومت مهدی ( ع ) حکومت جباران و مستکبران ، و نفوذ سياسی منافقان و خائنان
، نابود گردد .
كدام شهر مر كز حكومت امام زمان (عج) مي شود ؟
شهر مکه - قبله مسلمين - مرکز حکومت انقلابی مهدی شود . نخستين افراد قيام
او ، در آن شهر گرد آيند و در آنجا به او بپيوندند ... برخی به او بگروند ،
با ديگران جنگ کند ، و هيچ صاحب قدرتی و صاحب مرامی ، باقی نماند و ديگر
هيچ سياستی و حکومتی ، جز حکومت حقه و سياست عادله قرآنی ، در جهان جريان
نيابد . آری ، چون مهدی ( ع ) قيام کند زمينی نماند ، مگر آنکه در آنجا
گلبانگ محمدی : اشهد ان لا اله الا الله ، و اشهد ان محمدا رسول الله ،
بلند گردد .
در زمان ظهور علم و دانش و خرد مردمان چگونه مي شود ؟
در زمان حکومت مهدی ( ع ) به همه مردم ، حکمت و علم بياموزند ، تا آنجا که
زنان در خانه ها با کتاب خدا و سنت پيامبر ( ص ) قضاوت کنند . در آن روزگار
، قدرت عقلی توده ها تمرکز يابد . مهدی ( ع ) با تاييد الهی ، خردهای
مردمان را به کمال رساند و فرزانگی در همگان پديد آورد ... . مهدی ( ع )
فرياد رسی است که خداوند او را بفرستد تا به فرياد مردم عالم برسد .
در زمان ظهور وضعيت رفاهي مردم چگونه مي شود ؟
در روزگار او همگان به رفاه و آسايش و وفور نعمتی بيمانند دست يابند . حتی
چهارپايان فراوان گردند و با ديگر جانوران ، خوش و آسوده باشند . زمين
گياهان بسيار روياند آب نهرها فراوان شود ، گنجها و دفينه های زمين و ديگر
معادن استخراج گردد . در زمان مهدی ( ع ) آتش فتنه ها و آشوبها بيفسرد ،
رسم ستم و شبيخون و غارتگری برافتد و جنگها از ميان برود . در جهان جای
ويرانی نماند ، مگر آنکه مهدی ( ع ) آنجا را آباد سازد .
قضاوت امام زمان (عج) چگونه مي باشد ؟
در قضاوتها و احکام مهدی ( ع ) و در حکومت وی ، سر سوزنی ظلم و بيداد بر
کسی نرود و رنجی بر دلی ننشيند . مهدی ، عدالت را ، همچنان که سرما و گرما
وارد خانه ها شود ، وارد خانه های مردمان کند و دادگری او همه جا را بگيرد .
شمشير امام زمان (عج) چه نام دارد و بر فرق چه كساني فرود مي آيد ؟
شمشير مهدی ، سيف الله و سيف الله المنتقم است . شمشيری است خدائی ،شمشيری
است انتقام گيرنده از ستمگران و مستکبران . شمشير مهدی شمشير انتقام از همه
جانيان در طول تاريخ است . درندگان متمدن آدمکش را مي کشد ، اما بر سر
ضعيفان و مستضعفان رحمت مي بارد و آنها را مي نوازد . روزگار موعظه و نصيحت
در زمان او ديگر نيست . پيامبران و امامان و اولياء حق آمدند و آنچه لازمه
پند دادن بود بجای آوردند . بسياری از مردم نشنيدند و راه باطل خود را
رفتند و حتی اولياء حق را زهر خوراندند و کشتند . اما در زمان حضرت مهدی
بايد از آنها انتقام گرفته شود . 18- امام زمان (عج) از چه كساني انتقام مي
گيرد ؟
مهدی ( ع ) آن قدر از ستمگران را بکشد که بعضی گويند : اين مرد از آل محمد (
ص ) نيست . اما او از آل محمد ( ص ) است يعنی از آل حق ، آل عدالت ، آل
عصمت و آل انسانيت است.
روايت امام باقر (ع) در باره امام زمان (عج)
از روايات شگفت انگيزی که در مورد حضرت مهدی ( ع ) آمده است ، خبری است که
از حضرت امام محمد باقر ( ع ) نقل شده و مربوط است به 1290سال قبل . در اين
روايت حضرت باقر ( ع ) مي گويند : " مهدی ، بر مرکبهای پر صدايی ، که آتش و
نور در آنها تعبيه شده است ، سوار مي شود و به آسمانها ، همه آسمانها سفر
مي کند " . و نيز در روايت امام محمد باقر ( ع ) گفته شده است که بيشتر
آسمانها ، آباد و محل سکونت است . البته اين آسمان شناسی اسلامی ، که از
مکتب ائمه طاهرين ( ع ) استفاده مي شود ، ربطی به آسمان شناسی يونانی و
هيئت بطلميوسی ندارد ... و هر چه در آسمان شناسی يونانی ، محدود بودن فلک
ها و آسمانها و ستارگان مطرح است ، در آسمان شناسی اسلامی ، سخن از وسعت و
ابعاد بزرگ است و ستارگان بيشمار و قمرها و منظومه های فراوان . و گفتن
چنين مطالبی ازطرف پيامبر اکرم ( ص ) و امام باقر ( ع ) جز از راه ارتباط
با عالم غيب و علم خدائی امکان نداشته است .
غيبت کوتاه مدت يا غيبت صغري امام زمان (عج)
مدت غيبت صغری بيش از هفتاد سال بطول نينجاميد ( از سال 260ه. تا سال 329ه.
)که در اين مدت نايبان خاص ، به محضر حضرت مهدی ( ع ) مي رسيدند ، و پاسخ
نامه ها سؤوالات را به مردم مي رساندند .
نواب خاص امام زمان (عج) چه كساني بودند ؟ و وظيفه آنها چه بوده است ؟
نايبان خاص که افتخار رسيدن به محضر امام ( ع ) را داشته اند ، چهار تن مي باشند که به " نواب خاص " يا " نايبان ويژه " معروفند .
1 - نخستين نايب خاص مهدی ( ع ) عثمان بن سعيد اسدی است . که ظاهرا بعد از
سال 260هجری وفات کرد ، و در بغداد به خاک سپرده شد . عثمان بن سعيد از
ياران و شاگردان مورد اعتماد امام دهم و امام يازدهم بود و خود در زير سايه
امامت پرورش يافته بود .
2 - محمد بن عثمان : دومين سفير و نايب امام ( ع ) محمد بن عثمان بن سعيد
فرزند عثمان بن سعيد است که در سال 305هجری وفات کرد و در بغداد بخاک سپرده
شد . نيابت و سفارت محمد بن سعيد نزديک چهل سال بطول انجاميد .
3 - حسين بن روح نوبختی : سومين سفير ، حسين بن روح نوبختی بود که در سال 326 هجری فوت کرد .
4 - علی بن محمد سمری : چهارمين سفير و نايب امام حجه بن الحسن ( ع ) است
که در سال 329هجری قمری در گذشت و در بغداد دفن شد . مدفن وی نزديک آرامگاه
عالم و محدث بزرگ ثقه الاسلام محمد بن يعقوب کلينی است . همين بزرگان و
عالمان و روحانيون برجسته و پرهيزگار و زاهد و آگاه در دوره غيبت صغری
واسطه ارتباط مردم با امام غايب و حل مشکلات آنها بوسيله حضرت مهدی ( ع )
بودند .
غيبت دراز مدت يا غيبت کبری و نيابت عامه امام زمان (عج)
اين دوره بعد از زمان غيبت صغری آغاز شد ، و تاکنون ادامه دارد .اين مدت دوران امتحان و سنجش ايمان و عمل مردم است .
در زمان غيبت كبري نايب چه كسي است ؟
در زمان نيابت عامه ، امام ( ع ) ضابطه و قاعده ای به دست داده است تا در
هر عصر ، فرد شاخصی که آن ضابطه و قاعده ، در همه ابعاد بر او صدق کند ،
نايب عام امام ( ع ) باشد و به نيابت از سوی امام ، ولی جامعه باشد در امر
دين و دنيا . بنابراين ، در هيچ دوره ای پيوند امام( ع ) با مردم گسيخته
نشده و نبوده است . اکنون نيز ، که دوران نيابت عامه است ، عالم بزرگی که
دارای همه شرايط فقيه و دانای دين بوده است و نيز شرايط رهبری را دارد ، در
راس جامعه قرار مي گيرد و مردم به او مراجعه مي کنند و او صاحب " ولايت
شرعيه " است به نيابت از حضرت مهدی ( ع ) . بنابراين ، اگر نايب امام ( ع )
در اين دوره ، حکومتی را درست و صالح نداند آن حکومت طاغوتی است ، زيرا
رابطه ای با خدا و دين خدا و امامت و نظارت شرعی اسلامی ندارد . بنابر
راهنمايی امام زمان ( عجل الله فرجه)برای حفظ انتقال موجوديت تشيع و دين
خدا ، بايد هميشه عالم و فقيهی در راس جامعه شيعه قرار گيرد که شايسته و
اهل باشد ، و چون کسی - با اعلميت و اولويت - در راس جامعه دينی و اسلامی
قرار گرفت بايد مجتهدان و علمای ديگر مقام او را پاس دارند ، و برای
نگهداری وحدت اسلامی و تمرکز قدرت دينی او را کمک رسانند ، تا قدرتهای فاسد
نتوانند آن را متلاشی و متزلزل کنند . گر چه دوری ما از پناهگاه مظلومان و
محرومان و مشتاقان - حضرت مهدی ( ع ) - بسيار درد آور است ، ولی بهر حال -
در اين دوره آزمايش - اعتقاد ما اينست که حضرت مهدی ( ع ) به قدرت خدا و
حفظ او ، زنده است و نهان از مردم جهان زندگی مي کند ، روزی که " اقتضای
تام " حاصل شود ، ظاهر خواهد شد ، و ضمن انقلابی پر شور و حرکتی خونين و
پردامنه ، بشريت مظلوم را از چنگ ظالمان نجات خواهد داد ، و رسم توحيد و
آيين اسلامی را عزت دوباره خواهد بخشيد .
آيا اعتقاد به مهدويت در دوران گذشته نيز وجود داشته است ؟
اعتقاد به دوره آخرالزمان و انتظار ظهور منجی در دينهای ديگر مانند :يهودی ،
زردشتی ، مسيحی و مدعيان نبوت عموما ، و دين مقدس اسلام ، خصوصا ، به
عنوان يک اصل مسلم مورد قبول همه بوده است.
آيا اعتقاد به مهدويت مختص مذهب شيعه است ؟
عقيده به ظهور حضرت مهدی ( ع ) فقط مربوطبه شيعيان و عالم تشيع نيست ،بلکه
بسياری از مذاهب اهل سنت ( مالکی ، حنفی ، شافعی و حنبلی و ... ) به اين
اصل اعتقاد دارند و دانشمندان آنها ، اين موضوع را در کتابهای فراوان خود
آورده اند و احاديث پيغمبر ( ص ) را درباره مهدی ( ع ) از حديثهای متواتر و
صحيح مي دانند .
بيان قرآن مجيد در مورد مهدويت چگونه است ؟
در قرآن کريم درباره حضرت مهدی و ظهور منجی در آخر الزمان و حکومت صالحان
وپيروزی نيکان بر ستمگران آياتی آمده است از جمله : " ما در زبور داوود ،
پس از ذکر ( = تورات ) نوشته ايم که سرانجام ، زمين را بندگان شايسته ما
ميراث برند و صاحب شوند " . حضرت امام محمد باقر ( ع ) درباره " بندگان
شايسته " فرموده است : منظور اصحاب حضرت مهدی در آخر الزمان هستند . و نيز :
" ما مي خواهيم تا به مستضعفان زمين نيکی کنيم ، يعنی : آنان را پيشوايان
سازيم و ميراث بران زمين " .
ولي مطلق زمان كيست و در شب قدر چه چيزي بر وي عرضه مي شود ؟
بسم الله الرحمن الرحيم . انا انزلناه فی ليله القدر ... ما قرآن را در شب
قدر فرو فرستاديم . تو شب قدر را چگونه شبی مي دانی ؟ شب قدر از هزار ماه
بهتر است . در آن شب ، فرشتگان و روح ( جبرئيل ) به اذن خدا ، همه فرمانها و
سرنوشتها را فرود مي آورند . آن شب ، تا سپيده دمان ، همه سلام است و
سلامت . چنانکه از آيه های " سوره قدر " بروشنی فهميده مي شود ، در هر سال
شبی هست که از هزار ماه به ارزش و فضيلت برتر است . آنچه از احاديثی که در
تفسير اين سوره ، و تفسير آيات آغاز سوره دخان فهميده مي شود ، اين است که
فرشتگان ، در شب قدر ، مقدرات يکساله را به نزد " ولی مطلق زمان " مي آورند
و به او تسليم مي دارند . در روزگار پيامبر اکرم ( ص ) محل فرشتگان در شب
قدر ، آستان مصطفی ( ع ) بوده است . هنگامی که در شناخت قرآنی ، به اين
نتيجه مي رسيم که " شب قدر " در هر سال هست ، بايد توجه کنيم پس " صاحب شب
قدر " نيز بايد هميشه وجود داشته باشد و گرنه فرشتگان بر چه کسی فرود آيند ؟
پس چنانکه " قرآن کريم " تا قيامت هست و " حجت " است ، صاحب شب قدر هست و
همو " حجت " است . " حجت " خدا در اين زمان جز حضرت ولی عصر ( ع ) کسی نيست
.
بنا به فرموده امام رضا (ع) امانتدار خدا در روي زمين كيست ؟
چندانکه حضرت رضا عليه السلام مي فرمايد : " امام ، امانتدار خداست در زمين
، و حجت خداست در ميان مردمان ، و خليفه خداست در آباديها و سرزمينها ... "
.
فيلسوف معروف و متکلم بزرگ و رياضي دان مشهور اسلامی ، خواجه نصيرالدين
طوسی در باره لطف الهي از طريق امام زمان (عج) چه مي گويد ؟ مي گويد : " در
نزد خردمندان روشن است که لطف الهی منحصر است در تعيين امام ( ع ) و وجود
امام به خودی خود لطف است از سوی خداوند ، و تصرف او در امور لطفی است ديگر
. و غيبت او ، مربوط به خود ماست
آيا طولاني بودن عمر مختص امام زمان (عج) مي باشد ؟ و از اين نكته چه مي فهميم ؟
درازی عمر امام ( ع ) با در نظر گرفتن عمرهای درازی که قرآن بدانها گواهی
مي دهد ،و در کتابهای تاريخی نيز افراد معمر ( دارای عمر دراز ) زياد بوده
اند ، و در گذشته و حال نيز چنين کسانی بوده و هستند ، عمر زياد حضرت مهدی (
ع ) به هيچ دليلی محال نيست ، بلکه از نظر عقلی و ديد وسيع علمی و امکان
واقع شدن بهيچ صورت بعيد نيست . از اينها گذشته اگر از نظر قدرت الهي ،
بدان نظر کنيم ، امری ناممکن نيست . در برابر قدرت خدا - که بر هر چيز
تواناست - عمرهايی مانند عمر حضرت نوح ( ع ) و عمر بيشتر از آن حضرت و يا
کمتر از آن کاملا امکان دارد. برای خدای قدير و حکيم ، کوچک و بزرگ ، کم و
بسيار ، همه و همه مساوی است . بنابراين حکمت کامل و بالغ او ، تا هر موقع
اقتضا کند بنده خود را در نهايت سلامت زنده نگاه مي دارد .
چرا امام زمان (عج) با يد از نظر ها غايب باشد ؟
پس طبق حکمت الهی ، امام دوازدهم ، مهدی موعود ( ع ) بايد از انظار غايب
باشد و سالها زنده بماند و راز دار جهان و واسطه فيض برای جهانيان باشد تا
هر وقت خدا اراده کند ظاهر گردد ، و عالم را پس از آنکه از ظلم و جور پر
شده ، از قسط و عدل پر کند .
معناي صحيح انتظار ظهور قائم ( ع) چيست ؟
بر خلاف آنان که پنداشته اند انتظار ظهور يعنی دست روی دست گذاشتن و از
حرکتهاي اصلاحی جامعه کنار رفتن و فقط " گليم " خود را از آب بيرون بردن ، و
به جريانات اسلام دينی و اجتماعی بي تفاوت ماندن ، هرگز چنين پنداری درست
نيست ... بر عکس ، انتظار يعنی در طلب عدالت و آزادگی و آزادی فعاليت کردن و
در نپذيرفتن ظلم و باطل و بردگی و ذلت و خواری ، مقاومت کردن و در برابر
هر ناحقی و ستمی و ستمگری ايستادن است . " مجاهدات خستگی ناپذير و " فوران
های خونين شيعه " در طول تاريخ ، گواه اين است که در مکتب ، هيچ سازشی و
سستی راه ندارد . شيعه در حوزه " انتظار " يعنی ، انتظار غلبه حق بر باطل ،
و غلبه داد بر بيداد ، و غلبه علم بر جهل ، و غلبه تقوا بر گناه ، همواره
آمادگی خود را برای مشارکت در نهضتهای پاک و مقدس تجديد مي نمايد ، و با
ياد تاريخ سراسر خون و حماسه سربازان فداکار تشيع ، مشعل خونين مبارزات
عظيم را بر سر دست حمل مي کند " . اينکه به شيعه دستور داده اند که به
عنوان " منتظر " هميشه سلاح خود را آماده داشته باشد ، و با ياد کردن نام "
قائم آل محمد ( ص ) " قيام کند ناشی از همين آمادگی است . ناشی از همين
قيام و اقدام است .
نتيجه گيري
پايان اين بحث را از نوشته زنده ياد آيه الله طالقانی ، عالم مبارز اسلامی
بهره مي بريم که مي گويد : " ... توجه دادن مردم به آينده درخشان و دولت حق
و نويد دادن به اجرای کامل عدالت اجتماعی ، و تاسيس حکومت اسلام و ظهور يک
شخصيت خدا ساخته و بارز ، که مؤسس و سرپرست آن حکومت و دولت است ، از
تعاليم مؤسسين اديان است ، و در مکتب تشيع ، که مکتب حق اسلام و حافظ اصلی
معنويات آن است ، جزء عقيده قرار داده شده ... و پيروان خود را به انتظار
چنين روزی ترغيب نموده ، و حتی انتظار ظهور را از عبادات دانسته اند ، تا
مسلمانان حق پرست ، در اثر ظلم و تعدی زمامداران خودپرست و تسلط دولتهای
باطل ، و تحولات اجتماعی و حکومت ملل ماده پرست ، اعم از شرقی و غربی ، خود
را نبازند و دل قوی دارند و جمعيت را آماده کنند . و همين عقيده است که
هنوز مسلمانان را اميدوار و فعال نگاه داشته است ، اين همه فشار و مصيبت از
آغاز حکومت دودمان دنائت و رذالت اموی ، تا جنگهای صليبی و حمله مغول ، و
اختناق و تعديهای دولتهای استعماری ، بر سر هر ملتی وارد مي آمد ، خاکسترش
هم به باد فنا رفته بود . ليکن دينی که پيشوايان حق آن دستور مي دهند که
چون اسم صريح " قائم " مؤسس دولت حقه اسلام برده مي شود ، بپا بايستيد و
آمادگی خود را برای انجام تمام دستورات اعلام کنيد ، و خود را هميشه
نيرومند و مقتدر نشان دهيد ، هيچ وقت ، نخواهد مرد ... . "
منبع: http://www.entezarfaraj2.blogfa.com