يكى از عقايد شيعه مسأله رجعت است، بدين معنى كه خداوند قبل از قيامت بعضى از انسان‏ها را دوباره زنده مى كند. تفصيل اين مسأله در اصول عقايد مورد بحث واقع مى‏شود و آنچه كه مربوط به بحث ما مى شود اين است كه تعدادى از اصحاب امام زمان (عج) جزو همين رجعت كنندگان هستند.نكته مهم و قابل توجه اين‏كه همه افراد به دنيا رجعت نمى كنند، بلكه تنها بعضى از مؤمنان خالص و بعضى از كافران خالص به دنيا برمى‏گردند.

 

 

امام صادق عليه السلام فرمود: «لا يَرْجِعُ الاّمَنْ مَحَّضَ الايمانَ مَحْضاً اوْ مَحَّضَ الكُفْرَ مَحْضاً» «۱».به دنيا رجعت نمى كند، مگر مؤمن خالص يا كافر خالص.

 

با توجه به حديث مربوطه، مقام ياران حضرت مهدى (عج) كه رجعت مى كنند و در زمره اصحاب آن حضرت قرار مى گيرند، روشن مى شود. در بين اصحاب امام زمان (عج) كه رجعت مى كنند تعدادى از بانوان مسلمان هستند كه به درجات عالى ايمان رسيده‏اند و به اراده خداوند، دوباره زنده شده و در انقلاب امام زمان (عج) مسؤوليت‏هاى عمده اى به عهده دارند.

 

امام صادق عليه السلام فرمود:سيزده نفر از زنان در ركاب امام زمان هستند.

 

راوى سؤال كرد: چه وظيفه اى را به عهده دارند؟

 

آن حضرت فرمود:مداواى مجروحان و پرستارى از آنها، چنان كه زمان پيامبر صلى الله عليه و آله نيز اين وظيفه را عهده دار بودند.

 

سپس امام نام بعضى از آنها را بيان كرده است كه عبارتند از:

 

۱- قنوا، بنت رشيد هجرى از اصحاب امام صادق عليه السلام.

 

۲- امّ ايمن پرستار و دايه پيامبر صلى الله عليه و آله.

 

۳- حبابه والبيه از اصحاب امام سجّاد عليه السلام.

 

۴- سميّه مادر عمّار ياسر.

 

۵- امّ خالد احمسيّه.

 

۶- امّ سعيد خنفيّه.

 

۷- صبانه ماشطه (آرايشگر).

 

۸- امّ خالد جهنى.

 

۹- زبيده. «۱»

 

در روايت ديگرى از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه همراه امام زمان (عج) پنجاه زن خواهد بود. «۲»

 

نكته قابل توجه اين‏كه اين عده، زنانى هستندكه در همان مراحل اوليه انقلاب به آن حضرت مى‏پيوندند وگرنه سربازان و ياوران امام زمان (عج) فراوان خواهند بود و زنان مسلمان عصر امام نيز در مراحل بعدى به امام‏ خواهندپيوست و همگى با ايمان و شجاع هستند و مسؤليت‏هاى متناسب را عهده دار خواهند شد و در سايه رهبرى امام عصر (عج) حكومت عدل اسلامى را در جهان مى گسترانند، انشاءالله.

 

پی نوشتها :

 

(۱)- بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۵۳/

 

(۲)- دلايل الامامه، محمدبن جرير طبرى، ص ۲۶۰/ زندگى نامه قنوا، امّ ايمن، حبابه والبيه، و سميّه قبلًا ذكر شد و درباره بقيه بانوان مطلب مستندى به دست نيامد. نكته ديگر اينكه امام فقط نه نفر را شمرده است. شايد بدين جهت بوده كه بقيه آنان هنوز متولّد نشده بودند.

 

(۳)- مهدى منتظر، محمد جواد خراسانى، ص ۲۰۶/ شايد عدد پنجاه، مربوط به مرحله هاى بعدى نهضت باشد.

 

(بزرگ زنان صدر اسلام، ص: ۳۱۶)

منبع:به سوی ظهور