یک دختر و آرزوی لبخند که نیست
یک مرد پر از کوه دماوند که نیست
یک مادر گریان که به دختر می گفت:
بابای تو زنده است ، هرچند که نیست
منبع:http://tavabin.ir/
بعداز نماز استخاره کرديم و زديم به تپه ي برهاني . حاج حسين بچه ها را فرستاد بروند جنازه ها را بياورند . سري اول صد و پانزده شهيد آورديم.مصطفي نبود . فردا صبح بيست و پنج شيهد ديگر آورديم. باز هم نبود . منطقه دست عراقي ها بود. چند بار ديگر هم عمليات شد،ولي مصطفي برنگشت که برنگشت. جنگ که تمام شد ، رفتيم دنبالشان روي تپه ي برهاني؛ توي همان شيار. همه جاي تپه را گشتيم.؛ نبود ! سه نفر همراهش پيدا شدند، ولي از خودش خبري نشد.
منبع: پایگاه اطلاع رسانی جامع دفاع مقدس (ساجد)
تير ماه سال 1336 ه ش د ر بخش 3 اصفهان
,محله پا گلدسته در خانواده اي مذهبي ديده به جهان گشود. از همان اوان
کودکي علاقه وافري به مسائل مذهبي داشت و علي رغم کار و فعاليت و مطالعه
کتب مذهبي از شاگردان ممتاز مدرسه بود. پس از اخذ ديپلم از هنرستان فني،
موفق به اخذ فوق ديپلم در رشته نساجي شد. به دليل علاقه به ادبيات، ديپلم
ادبي نيز اخذ کرد. سپس به خدمت نظام رفت. با فرمان حضرت امام از سربازخانه
فرار کرد و بقيه خدمت را پس از انقلاب به اتمام رسانيد. بعد از آن به خيل
خدمتگذاران به انقلاب در کميته دفاع شهري پيوست. پس از مدتي با توجه به
علاقمندي وافر به صورت طلبه تمام وقت در مدرسه امام صادق (ص) مشغول تحصيل
علوم اسلامي گرديد. با شورش ضد انقلاب در کردستان و ضرورت دفاع از کيان
اسلام تصميم به حضور در کردستان گرفت و مشتاقانه به سوي آن منطقه شتافت.
به دليل توان علمي و فضائل اخلاقيش مسئوليت روابط عمو.مي سپاه در سنندج را
بر عهده وي گذاردند. پس از مدتي به کارآيي و توانمندي، او به عنوان قائم
مقام سازمان پيشمرگ هاي مسلمان کرد معرفي و مشغول به کار شد. علي رغم
مسئوليتي که داشت، براي خود هيچ امتيازي نسبت به ديگران قائل نبود. در
حفظ ارزشهاي انقلاب لحظه اي آرام نداشت و دمادم خود را در معرض شعله هاي
خطر قرار مي داد. رسول با حسن خلق، اخلاص و صميميت فوق العاده محوريتي
بود براي جذب و هدايت پيشمرگ هاي مسلمان کرد و مردم آن منطقه. پس از
بازگشتت پانزده سال که از شهادت ايشان مي گذ رد، هنوز ياد خاطرات شيرين
او بذر ايمان را در دل مومنان آبياري مي کند.
اين عاشق دلسوخته، معلم مهذب و سردار رشيد د ر پنجم خرداد ماه سال 1361
در جريان يک درگيري مورد اصابت تير خصم قرار مي گيرد و شربت شهادت مي نوشد و
در قرب حق منزل مي گزيند.
منبع:پرونده شهيد در بنياد شهيد وامور ايثار گران اصفهان ومصاحبه با خانواده ودوستان شهيد
وصيت نامه
...اي مردم، قيام و تلاش صلاة و زکاة، پيام و سکوت، حيات و ممات، بايد
براي رضاي پروردگار عالم باشد و گرنه از زيانکاران هستيم. با چنگ زدن به
ايمان الهي و با پيروري از رهبران بر گزيده که مخالف هواي نفساني و عالم در
دين و سياست و پرهيزکار و قاطع و مد بر هستند، سر نوشت خود را به دست
گيرند.
من به عنوان يک مسلمان که در بين اقشار مختلف اعم از روحاني، کارگر دانش
آموز، بازاري، اداري و نظامي زندگي کرده ام به شما مي گويم که دلسوز تر
از روحانيت براي اسلام و بشريت وجود ندارد. آنها همه هستي خود را در راه
اسلام ايثار نموده و همه هستي خود را در راه اسلام گذاشته و عمر و جواني
خود را در راه اسلام فنا کرده و مي کنند و هيچ دستمزدي هم از مردم
نمي خواهند و تنها به خداوند متعال توکل دارند.
در بخش ديگري خطاب به نمايندگان ملت و دولتمردان مي گويد:
اين را بدانيد هر چه به شما رسيده از ملت بود و ملت مي تواند آن را پس
بگيرد و عزت و قدرت شما از انقلاب و همت والاي مردم بود. پس در هر حال يار و
غمخوار آنها باشيد و مبادا مغرور شويد. بدانيد اگر سياستها براي خدا نباشد
بجز ملامت و ندامت و عذاب روز قيامت چيزي نخواهد داشت. پس با در نظر گرفتن
معيارهاي اصيل مکتبي مسائل را حل کنيد.
در بخش ديگري خطاب به زنان مسلمان مي گويد: شما ثابت کرديد قهرمان واقعي
صحنه هاي انقلاب هستيد. پرورش افراد مومن و انقلابي بر عهده شما بوده و
هست. پس شما با پوشاندن زيبايي هاي خود و حفظ حجاب، شياطين را مأيوس کنيد
تا جامعه از خطرات جدي حفظ شود. رسول هلالي اصفهاني
خاطرات
زهرا هلالي ,خواهر شهيد:
فرزند کوچکي داشتم که به او علاقه زيادي نشان مي دادم. يک روز که نسبت به
فرزندم به طور مفرط اظهار علاقه نمودم، رسول گفت: در ا ظهار محبت نسبت
به بچه ها افراط نکنيد، آنها را لوس بار نياوريد. اين ها امانت هاي خدا
هستند. آنها را خدايي بار بياوريد و امانت را به صاحب آن بر گردانيد!
متوجه شدم با وجود اينکه هنوز ازد واج نکرده بود ولي نگرش عميقي نسبت به
تربيت اسلامي داشت.
شبها معمولاً رختخواب نمي انداخت. اکثر مواقع روي کتابها خوابش مي برد.
مي گفت: شما سراغ خواب نرويد. آنقدر کار و مطالعه کنيد تا خسته شويد و خواب به سراغ شما بيايد.
پدر شهيد:
انقلاب در حال اوجگيري بود. او خدمت سربازي خود را د ر شهر تبريز مي گذ
راند. به خاطر نفرتي که از جنايت رژيم داشت از پادگان فرار کرد و به اصفهان
آمد. با يکي از علماي اصفهان راجع به فرار ايشان صحبت نموديم. ايشان گفت:
چون هنوز دستوري از حضرت امام در اين رابطه نيامده، نبايد فرار کرد. او
نظر آن عالم را بر نظر خود ترجيح داد و دوباره به پادگان تبريز بر گشت.
وقتي وارد پادگان شد، مورد تنبيه قرار گرفت و يک سيلي محکم از فرمانده
پادگان خورد. پس از چندي، دستور حضرت امام مبني بر فرار سربازان از پادگان
ها رسيد. اين بار او اتوبوسي تهيه کرد و عده اي از سربازان اصفهاني را نيز
به همراه خود از پادگان فراري داد.
پس از پيروزي انقلاب، به امر حضرت امام مجدداً به پادگان مراجعه کرد. با
همان فرمانده که به خا طر فرار از او سيلي خورده بود، روبوسي کرد و خدمت
سربازي خود را در سايه انقلاب به پايان برد.
علي هلالي ,برادر شهيد:
شهيد هلالي هميشه فکر مي کرد وظيفه شرعي و الهي اش در هر مقطع چيست و به آن
عمل مي کرد. او بعد از پيروزي انقلاب وارد حوزه علميه امام صادق (ع) در
اصفهان شد. و به کسب دروس علوم ديني همت گماشت. پس از مدتي تحصيل، خودش
را براي رفتن به کردستان آماده کرد. از او پرسيدم: پس تکليف درس خواندنت
چه مي شود؟ گفت اکنون وظيفه شرعي من اقتضا مي کند به کردستان عزيمت کنم و
در آنجا به امر دفاع و جهاد في سبيل ا? همت گمارم. اگر از اين سفر باز
آمدم، دوباره فرصت پرداختن به درس و بحث هست!
پدر شهيد :
اوايل پيروزي انقلاب در مدرسه علميه امام صادق (ع) اصفهان مشغول تحصيل شد.
عصر ها به منزل يکي از دوستان روحاني خود مي رفت و تا ساعت 11 شب دروس
حوزوي مي خواند. شبها نيز گاهي تا نيمه هاي شب به مطالعه مي پرداخت.
من هر گاه از خواب بيدار مي شدم، مي ديدم او به د رس خواندن مشغول است. در
آن سرماي زمستان، بخاري را خاموش کرده بود. وقتي به او مي گفتم، چرا به
استراحت نمي پردازي؟ مي گفت: ما بايد خودمان را بسازيم و ورزيده شويم. ما
تا پيروزي کامل و نهايي هنوز راهي دشوار و طولاني در پيش داريم. بايد خود
را کاملاً بسازيم و از هر نظر آماده باشيم. او از لحظات خود استفاده مي
کرد.
اوايل پيروزي انقلاب، مدتي را به عنوان پاسدار و محافظ اولين استاندار اصفهان مشغول انجام وظيفه شد. پس از سه ماه تصميم گرفت براي ادامه تحصيل وارد حوزه علميه اصفهان شود. استاندار اصفهان يک فقره چک به عنوان حق الزحمه و پاداش به او تقديم کرد. او از پذيرفتن خود داري کرد و گفت: آن را به يک خانواده نيازمند بدهيد. من نذر کرده بودم پس از پيروزي انقلاب اسلامي سه ماه د ر خدمت اولين استاندار انقلاب د ر استان اصفهان باشم. اکنون به نذرم وفا نموده ام. مي خواهم به تحصيل علوم ديني در مدرسه امام صادق (ع) بپردازم...
در انجام وظيفه و خدمت، از ريا و خود نمايي نفرت داشت. از شهرت و معروفيت فراري بود. مي ترسيد اينها آقايي براي اخلاص شوند. با توجه به مسئوليت بالايي که د ر سازمان پيشمرگان مسلمان کرد در کردستان داشت هيچ گاه از مسئوليت هاي خود سخن به ميان نمي آورد من که پد ر او بودم گاه از او راجع به سمتش در کردستان مي پرسيدم، او چه بايد مي گفت؟ از طرفي نمي خواست د ر بين فاميل و اهل محل شناخته و معروف شود، از طرفي هم نمي توانست دروغ بگويد، از اين جهت او تقيّه مي کرد. مي گفت: من در کردستان پيک هستم. نامه رسان هستم. راستي هم که پيک بود پيک حضرت حق به مردم محروم کرد. او مبلغ پيام وحدت و برادري در ميان مردم کردستان بود. تنها پس از شهاد تش وقتي پيشمرگان مسلمان کرد براي عزاداري و اعلام تسليت به اصفهان آمدند، من تازه فهميدم که او چه مسئوليت بالايي در کردستان داشته است!...
عباسي :
پاس بخش بيدارم کرد و گفت: نوبت نگهباني توست بلندشو! پوتينها راپوشيدم.
اسلحه را بر داشته و به راه افتادم. بيرون ساختمان سکوت بود و سکوت. ناگهان
صدايي شنيدم. خوب گوش هايم را تيز کردم. اشتباه نمي کردم. صداي گفت و گو
يي از پشت بام مي آمد. آرام آرام خودم را به آنجا رساندم. براي هر
گونه عکس العملي آماده بودم. خداي من! اين آقا رسول بود که سر بر مهر داشت و
در سجده خويش از خوف خدا ضجه مي زد.
پدر شهيد :
بعد از مدتي حضور د ر کردستان، يک بار به عنوان مرخصي به اصفهان آمد. از
من کسب اجازه نمود که تعدادي از دوستانش را براي شام به خانه دعوت کند. من
هم پذيرفتم و مقدمات پذيرايي فراهم شد. شب گروهي از بچه هاي حزب اللهي
آمدند. وقت نماز مغرب و عشاء بود. يکي يکي وضو گرفتند و د ر صفوف منظم
نشستند. از آقا رسول خواستند که جلو بايستد و همه نماز را به او اقتدا کرد
ند. تازه فهميدم که دوستانش چقدر او را قبول دارند. بعد از نماز براي
دوستان سخنراني کرد و از اوضاع و احوال کردستان برايشان سخن گفت. آنها را
به حضور در جبهه هاي غرب کشور و مبارزه با کفار ضد انقلاب دعوت نمود. به
ياد آيه ( يا ايها النبي حرض المومنين علي القتال ) يعني اي رسول، مومنان
را براي جنگ تشويق کن. افتادم و پسرم را عامل به آيات الهي ديدم.
محمدي :
يک روز رسول را براي ناهار دعوت کردم. خانواده ام از اينکه او دعوت را
پذيرفت خوشحال بود ند. ظهر نماز خوانديم و براي ناهار آماده شديم. سفره
انداخته شد. برنج و دو نوع خورشت حاضر شده بود. چهره رسول کمي ناراحت به
نظر مي رسيد. بعد از ناهار گفت: فلاني اگر مي خواهي با هم رفت و آمد داشته
باشيم، بايد تشريفات را کنار بگذاري. در سفره وجود يک نوع خورشت کافي است!
ضد انقلاب براي انتقام از مردم مسلمان و علاقمند به نظام اسلامي وترد يک روستا شده و تمام وسايل زندگي مردم را به غارت برد. شهيد هلالي به ميان مردم محروم آن روستا رفت و قول داد تا وسايل زندگي براي آنان تأمين کند. بعد از يک هفته، يک تريلي لوازم خانگي وارد آن روستا شد. شهيد هلالي خودش فرش و موکت را داخل خانه ها پهن مي کرد و اثاثيه را به خانه هاي آن روستا مي برد و تحويل مي داد. يک ماه بعد نيز به آن خانه ها سر زد. همه از او تشکر مي کردند. او عکسي از حضرت امام (ره) به آنها هديه مي داد و مي گفت: ايشان تشکر کنيد. اين کمکها را ايشان به شما کرده است، نه من. و اين گونه بود که بذ ر عشق به امام (ره) را د ر دلها مي نشاند.
امير اصفهاني :
يک روز به همراه سرهنگ شهرام فر و حاج اکبر آقابابايي و آقاي داد بين براي
بررسي يک عمليات روي ارتفاعات کرسي، به حسن آباد رفته بوديم. بعد از مدتي
من پايين آمدم. آقا رسول با يک موتور ايژ آمد و گفت: بيا برويم گشتي بزنيم.
رفتيم تا ابتداي روستا، در حالي که فقط يک کلاشينکف و يک ژ- 3 و يک عدد
کلت بيشتر نداشتيم شب قبل، ضد انقلاب به آن روستا حمله کرده بود و احتمال
حضور آنان در روستا بسيار زياد بود. وقتي به روستا رسيد يم از اهالي در
مورد ضد انقلاب پرسيديم. گفتند: ديشب آمد ند و رفتند. همان ابتداي ده يک
گشتي زد يم و بر گشتيم.
در راه بر گشتن يک لندرور به طرف ما آمد دو نفر از برادران ارتش و يک نفر از براد ران سپاه در آن بود ند.
يکي از آنها پياده شد و با لحن شديدي نسبت به اين حرکت ما اعتراض کرد و
گفت: چرا شما د و نفر با يک کلت و يک ژ- 3 رفتيد داخل روستايي که ضد
انقلاب در آن هست؟ برادر رسول خيلي آرام گوش مي کرد و چيزي نمي گفت. من
گفتم: ما بايد اين طور عمل مي کرديم و بعد هم همين طور عمل مي کنيم.
رسول گفت: زياد جوش نخوريد. ما اگر اين کار را نکنيم، ضد انقلاب احساس
امنيت مي کند. رسول چنين روحياتي داشت. اگر من هم نبودم تنها مي رفت.
بد ون هيچ رعب و هراسي داشته باشد او آسايش را از ضد انقلاب سلب کرده بود.
محمود طاهريان:
شهيد هلالي به مسأله سلسله مراتب و رعايت آن اهميت خاصي مي داد در تمام
موارد، پس از ارائه نظرات خود تصميم گيري را به عهده شهيد طياره، که سمت
فرماندهي داشت، را مي نهاد. به او مي گفت: هر چه شما به عنوان فرمانده
صلاح بدانيد همان ملاک عمل است. هميشه موقعيت فرماندهي را، چه حضور و چه
غياب ايشان نحکيم مي نمود. البته اين دو شهيد بزرگوار؛ رابطه ماد ون و
مافوق. صرف نظر از سمت که سمت فرمانده بود وديگري وديگري جانشين؛ هر کدام،
ديگري را اصلح براي تصميم گيري مي دانست.
حيدري :
بعد از پاکسازي کردستان از لوث وجود ضد انقلاب و حاکميت نيروهاي خط امام و
حزب الهي؛ عده اي مغرض سعي د ر نفوذ ميان نيروهاي رزمنده کردستان را
داشتند. از جمله آنها جريان وابسته به بني صد ر بود که سعي داشت مبارزه در
کردستان را از مسير اسلامي اصيل آن منحرف نمايد. از افراد نفوذي، شخصي به
نام کالک احمد بود.
در يک درگيري در سنندج عده اي زخمي شدند. از طرف برادر بروجردي براد ر
هلالي مامور رسيدگي به اين جريان شد. هلالي با زيرکي و پختگي تمام به جريان
رسيدگي مي کرد و جريان انحرافي کالک احمد را شناسايي نمود. از خانه
کالک احمد صورت جلسات متعددي به دست آمد که تکيه بر سازش و سوق دادن به سوي
بني صدر بود. با درايت برادرهلالي اين جريان انحراف کشف شد و از بسياري از
حوادث و در گيري ها که بنا بود ايجاد شود، جلو گيري به عمل آمد. آري، شهيد
حلالي در مسائل سياسي بسيار تيز بين و دقيق بود.
ضد انقلاب قصد نفوذ به يکي از روستاهاي کردستان را داشت. آنها در اين روستا توانسته بود ند اذهان ساده لوحان را با تبليغات دروغين به سوي خود جلب نمايند. به فرماندهي شهيد هلالي و گروهي از رزمندگان وارد آن روستا شديم. عده اي از روي پشت بامها به ما سنگ مي زدند و فحاشي مي کردند. شهيد هلالي دستور داد که هيچ گونه عکس العملي نشان ندهيد. موقع نماز ظهر وارد مسجد شديم و نماز را دسته جمعي به پيشنماز اهل سنت آن روستا اقتدا نموديم. شهيد هلالي پس از اتمام نماز براي اهالي آن روستا صحبت کرد و با استفاده از آيادت قرآن و ترجمه و تفسير آن، پيام انقلاب و رزمندگان اسلام در کردستان را به گوش اهالي آن روستا رساند. پس از اتمام سخنراني از مسجد خارج شديم. ناگهان شور و غلغله اي به وجود آمد. مردم روستا آمدند و بر چهره ما بوسه زد ند. واقعاً عجيب بود. مردم آن روستا با سخنراني شهيد هلالي کاملا متحوّل شده بود ند. در آن روز راز اين فرمايش خداوند را فهميديم که: ادفع بالتي هي احسن السيئه... فاذا الذي بينک و بينه عدوپاوه کانه ولي حميم يعني با خوبيها، بديها را دفع کن.... اگر چنين عمل کني خواهي ديد که آن کس که ميان تو و او دشمني حاکم است مانند دوست و حامي وفادار تو خواهد بود.
در مواقعي که با شهيد هلالي به عمليات مي رفتيم در بين راه و مواقعي که براي استراحت توقف مي کرديم، ايشان قران را از جيب خود بيرون مي آورد و تلاوت مي نمود. در عمليات مسائل نيروها را به خوبي زير نظر داشت. به آنها روحيه مي داد و نمي گذاشت روحيه آنها کسل شود. خودش از قرآن الهام مي گرفت و ديگران را نيز از اين منبع لايزال الهي سيراب مي نمود.
کاک ميکائيل:
برادر رسول هلالي به موقعيت منطقه آگاهي کامل داشت و تمام مناطق، قله ها و
جنگلهاي اطراف را به خوبي مي شناخت. هميشه قبل از عمليات پاکسازي روستا ها
از وجود ضد انقلاب، ماکت کوچکي از مناطق و روستاهايي که قرار بود
پاکسازي شود، با شن و ماسه و خرده سنگ درست مي کرد. سپس نيروها را با ساده
ترين صورت نسبت به مناطق عملياتي توجيه مي نمود. نيروها با توجيه و شناخت
کامل عمليات خود را آغاز مي کردند و با به کار گيري اين شيوه اکثر
عمليات ها با موفقيت رو به رو مي شد.
سردار هدايت:
اولين بار براد ر هلالي را با برادر بروجردي د يدم. او برادر هلالي را به
من معرفي کرد و گفت: فردي با حال و با معرفت است. با او صحبت کن و از
روحيات او استفاده کن.
شهيد هلالي تسلط و انس خاصي با قرآن داشت. راجع به موضوعاتي که پيش مي آمد
بحث مي کرد و شاهد قرآني مي آورد. در عين حال اهل افراط و تفريط نبود.
مواضعي که از سوي امام مطرح مي شد سعي مي کرد دقيق به آن عمل کند.
من به برادر بروجردي به صورت شوخي گفتم: تو هم خوب مي گردي و هر چه نيروهاي خوب است ا طراف خودت جمع مي کني!
براي من جالب بود که اين بزرگواران (شهيد هلالي و شهيد بروجري ) چگونه جذب
يکديگر شده اند. وقتي هلالي شهيد شد، يک حالت غمزدگي در چهره شهيد بروجردي
احساس مي شد. با اينکه در شهادت ساير شهدا سعي مي کرد حالت غم و اندوه به
خود نگيرد و با سعه صدر برخورد نمايد.
شهيد بروجردي از معارف قرآن و گفته هاي شهيد خيلي استفاده مي کرد و اين
گونه بود که توانست در آن غوغاي کردستان دوام بياورد و منشاء اثر باشد.
سردار شهيدحاج اکبر آقابابايي :
شهيد هلالي بسيار متهور و بي باک بود. هميشه و در همه صحنه ها، پيشاپيش
نيروها حرکت مي کرد. مدتها ذهن مرا اين فکر پر کرده بود که نکند او در قضيه
شهادتش، بي احتياطي کرده و مي توانسته با مراقبت بيشتر از کشته شدت
خود جلو گيري کند. يک شب شهيد هلالي را در عالم رويا ديدم. از او راجع به
منطقه عملياتي و نحوه عملکردش در عمليات و چگونگي شهادتش سوال کردم. او با
استدلال هاي نظامي و عاقلانه براي من توضيح داد که بهترين تاکتيک را به کار
گرفته و به بهترين شکلي که بوده وارد عمل شده است و خواست خدا بود، که او
شهيد شود! همه استدلال هايش برايم کاملاً منطقي و قابل قبول بود. از خواب
بيدار شدم. خدا را شکر کردم که از شبهه ذهني که راجع به آن شهيد داشتم،
خلاص شده ام. هر چه به ذهنم فشار آوردم که استدلال هاي او را در بيداري به
ياد بياورم چيزي يادم نيامد. بعد از مدتي تفکر به اين نتيجه رسيدم که
عملکرد، تصميم گيري. استدلال هاي امثال او از افقي ماوراي عقل و حس است.
راز و رمزي است ميان خودشان و خدايشان که با ذهن و هوش ما محبوسان در عالم
ماده، تناسبي ندارد.
حجه الاسلام موسوي :
يک هفته قبل از شهادت رسول هلالي، در عالم رويا ديدم که ملائکه به زمين
آمدند و رسول را با خود به آسمان برد ند. آنجا چهارده خيمه نوراني زده بود
ند که در هر کدام يکي از چهارده معصوم حضور داشتند. رسول را ديدم که وارد
خيمه ها شد و د ست چهار ده معصوم را و از جمله دست حضرت زهرا (س) را بوسيد.
(مادر شهيد هلالي سيده هستند ) ناگهان از خواب پريسدم. يک هفته بعد رسول
به ملکوت اعلي شتافت و يقيناً با همان عزيران محشور گرديد.
پدر شهيد :
يکي از پيشمرگان مسلمان کرد مي گويد:
هنوز هم پس از پانزده سال که از شهادت برادرمان رسول هلالي مي گذرد، درون
خانه همرزمان کرد او، عکس قاب گرفته شهيد هلالي به چشم مي خورد. پيشمرگان
کرد هنوز هم او را مسئول خود و مشکل گشاي گرفتاريهاي خود مي دانند. به عکس
او، يعني در واقع به روح او متوسل مي شوند و از او حاجت مي گيرند.
علي هلالي, برادر شهيد :
چند تن از همرزمان ايشان، از برادران کرد مسلمان نقل مي کنند که ايشان به
محض دريافت حقوق ماهيانه خود به روستا هاي کردستان مي رفت و حقوق خود را
بين خانواده هاي مستمند تقسيم مي کرد. از او مي پرسيديم، چرا حقوقت را
براي خودت خرج نمي کني؟! مي گفت: آنها بيشتر از من به اين پول احتياج
دارند.
امير اصفهاني:
شهيد هلالي يک فرد نظامي بود اما د رک بسيار بالايي از مسائل فرهنگي داشت.
در عين نظامي گري روي مسائل فرهنگي نيز اشراف کامل داشت. من آن موقع د ر
آموزش و پرورش کردستان مشغول انجام وظيفه بودم. او با من ارتباط نزديکي
داشت و همواره راجع به مسائل آموزش و پرورش و مسائل فرهنگي به ما ايده هاي
جالبي مي داد. در وجود او نمي شد تشخيص داد که آيا ديد نظامي غلبه دارد يا
ديد فرهنگي. هر د و را هماهنگ و همراه هم داشت. او انساني چند بعدي بود و
جامعيت عجيبي داشت.
صبح ساعت 4 برادران سپاه و بسيج پيشمرگ
جهت پاکسازي تعدادي از روستاهاي سنندج حرکت کرديم. ساعت 7 صبح بود که به
ارتفاعات روستاي کرسي رسيديم. من به رسول گفتم: شما پشت بي سيم باش، من
مي روم بالا. قبول نکرد و خودش به طرف بالا حرکت کرد. درگيري بسيار شد يدي
شروع شد که تا نزديک ظهر ادامه پيدا کرد. رسول با يک نفر بسيجي به نام تقوي
و يک نفر پيشمرگ به نام محمدي از پشت چند تخته سنگ که موضع بچه ها بود
بيرون آمد و به طرف قله حرکت کردند. ضد انقلاب پشت قله موضع گرفته بود.
ابتدا برادر پيشمرگ محمدي و بعد برادر تقوي مورد اصابت گلوله قرار مي
گيرند. گلوله اي هم به سر رسول خورد و هر سه در کنار هم روي زمين مي افتند.
من پايين، پشت بي سيم بودم که خبر آوردند رسول زخمي شده است. سريعاً خبر
را به مرکز مخابره کردم و خودم را به محل د رگيري رساندم. صحنه عجيبي بود.
پيشمرگها به سر خود مي زدند و ماتم گرفته بود ند. اولين کسي که از مرکز
خودش را رساند، برادر مصطفي طياره بود. من گريه مي کردم. برادر طياره گفت،
چرا گريه مي کني، بر روحيه بچه ها تاثير مي گذارد. او گفت: رسول
خودش مي دانست شهيد مي شود. صبح نمازش را خواند و قرآن را برداشت و
گفت: من هفته ديگر شهيد مي شوم و همان هم شد. پيکر رسول و آن د و
نفر را به پايين آورديم. از اين لحظه به بعد عمليات حالت فوق العاده اي
پيدا کرد. از يک طرف پيشمرگ ها و بقيه نيروهاي ما به علت شهادت اين سه نفر
حالت مصممي پيدا کرده بود ند و بي امان حمله مي کردند و از طرف ديگر يکي از
خلبان هاي بسيار شجاع هوانيروز با هليکوپتر کبري داخل يکي از شيارهاي
کوهستان شده بود و از پشت سر مواضع ضد انقلاب را هدف قرار مي داد. اين حرکت
خلبان بسيار عجيب بود. همه خلبانها در چنين موقعيتي از ارتفاع بالا به
وسيله موشک دشمن را مورد اصابت قرار مي داد ند ولي وي داخل شيار رسيد و از
بين ارتفاعات با هليکوپترکبري عبور مي کرد و بات مسلسل نفرات را مي زد.
به هر حال آن روز بر اثر رشادت هاي فراوان براد ران و شجاعت اين خلبان، کشته هاي زيادي از ضد انقلاب گرفتيم.
قرار بود روستاي گيلانه و ارتفاعات اطراف
آن از لوث وجود ضد انقلاب پاک سازي شود. برادر هلالي نيروها را تقسيم بندي
کرد و هر گروه را به يک طرف گسيل داد. عده اي را نيز براي پاکسازي
روستاي گيلانه فرستاد. خودش همچون هميشه مشکل ترين بخش کار را بر عهده
گرفت. با جمعي از نيرو ها به سمت ارتفاعات مشرف بر منطقه حرکت کرد. عموماً
در پيشاپيش نيروها بود. آيا او نمي توانست در نقطه اي مشرف بايستدو عمليات
را هدايت کند؟ و يا از سنگر و موضعي مطمين عمليات را رهبري نمايد؟ امّا او
منطق خاص خود را داشت. او مي خواست فرماندهي شجاع، دلاور و از خود گذشته
همچون خود تربيت کند.
او در عين حال که فرمانده بود يک معلم و يک اسوه نيز بود که بايد در ميدان
عمل د رس مي داد! او يک روحاني اهل عمل بود. دشمن پيشاني او را با قناصه
هدف قرار داد. عضوي که يک عمربر سجاده ي شکر و نياز ساييده شده بود،
اکنون براي آخرين سجده به خاک افتاد. اين چنين بود که دوست او را به خويش
فرا خواند. شربت شيرين وصل بر او گوارا باد!
رحماني:
يک هفته قبل از شهادتش در دفتر خود حاضر شد و براي ساعت هاي متوالي مطالبي
را يادداشت کرد. روزي که قرار بود براي عمليات پاکسازي منطقه از ضد انقلاب
برويم به من گفت که براد ر رحماني من خواب ديده ام که در عمليات شهيد مي
شوم، متني نوشته ام که وصيت نامه ي من است و روي ميز خود گذاشته ام. پس
از شهادتم آن را به خانواده ام برسانيد. برادر هلالي در همان عمليات شهيد
شد.
به وصيت او عمل کردم و وصيت نامه اش را به خانواده اش تحويل دادم. خدا مي
داند که چه وصيت نامه اي است خطاب به دانشجويان، طلاب و همه ي ملّت، پيام
هايي دارد که همه درس و آموزندگي است.
پدر شهيد :
مراسم تشييع پيکر شهيد رسول هلالي يکي از با شکوه ترين و بي نظير ترين مراسم تشييع پيکر شهيدان در اصفهان بود.
شهادت وي در اولين سال جنگ اتفاق افتاده بود. اگر چه شهادت وي د ر جنگ
ايران و عراق نبود. بسياري از پيشمرگان کرد به صورت مسلح جهت شرکت در اين
مراسم به اصفهان آمده بودند. وي اولين شهيدي بود که از خيابان چهار باغ
تشييع مي شد. تمام مغازه ها تعطيل کرده و در مراسم شرکت کردند. موجي از
احساس همد ردي سر تا سر مسير را فرا گرفته بود. پيکر پاکش پس ازتشييع د ر
گلستان شهداي اصفهان به خاک سپرده شد. سلام ما بر روح مطهرش باد!
منبع: پایگاه اطلاع رسانی جامع دفاع مقدس (ساجد)
اصغر جواني
سال 1340 ه ش در اصفهان به دنيا آمد. محيط
مذهبي خانواده و تقيد والدين به رعايت موازين اسلامي از عوامل موثري بودند
که موجب تمايل او به سوي اعتقادات پاک اسلامي گرديد. د وران دبستان را در
مدرسه ابوالفرج اصفهان گذراند. در کنار درس در کارگاه استيل سازي به پدر
خود کمک مي کرد. اشتغال به کار د ر بازار اصفهان در دوراني که هنوز به سن
ده سالگي نرسيده بود او را به سرعت با واقعيات تلخ و شيرين زندگي و
محروميتها و ظلم و ستم اجتماعي و اقتصادي حاکم بر کشور آشنا ساخت.
در همين د وران با حضور مرتب د ر نماز جماعت و معاشرت با اهل مسجد اساس انديشه هاي پاک اعتقادي و مذهبي خود را تقويت مي کرد.
با سپري شدن د وره دبستان؛ مقطع راهنمايي را در مدرسه راهنمايي ابومسعود
اصفهان گذ راند و همچنان در کنار درس در کار کردن با پد رش مساعدت داشت و
با ساختن وسايلي ابتکاري و کارهاي دستي، نبوغ و خلاقيت و استعداد خود را
نشان مي داد.
اودر انجام تکاليف درسي و پيشرفت تحصيلي هر گز کوتاهي نمي کرد و يکي از
شاگردان ممتاز مدرسه محسوب قرآن و تفسير در محله جاوان بالا شرکت فعال
داشت. اين جلسات در پرورش روحيه اسلامي و انقلابي او و جوانان محل نقش
بسيار مهمي داشت و آنها را بلا جو حاکم و مسائل ديني و سياسي ديگر آشنا
ساخت. حاج اصغر جواني با موفقيت دوره راهنمايي را گذراند و در سال 1354
براي ادامه تحصيل در دبيرستان جامع سعدي ثبت نام نمود. او ضمن تحصيل در
دبيرستان با سرمايه مختصر خود و يکي از دوستانش مغازه الکتريکي باز کرد ند و
در مناسبتهاي مهم اسلامي، چه اعياد و چه سوگواري ها به چراغاني ابتکاري
محل مبادرت مي کردند. شهيد جواني د ر کلاس دوم دبيرستان با يکي از طلاب
علوم ديني که براي تبليغ از قم به اصفهان آمده بود، آشنا شد. از اين طريق
او با مسائل و مشکلات سياسي و مبارزه روحانيت با رژيم شاه بويژه مبارزات
حضرت امام (ره) آشنا گرديد.
با گذشت زمان برخي مسائل از جمله، عمق دشمني و کينه رژيم شاه نسبت به اسلام
و قرآن براي او روشن شد و او را در تلاش براي اهداف پاک اسلامي مصممتر
ساخت. او به کمک چند تن از دوستان اقدام به تشکيل کتابخانه مسجد محمد يه
اصفهان در محله جاودان نمود و براي خريد کتاب با دو نفر از دوستان خود و
يکي از روحانيون انقلابي به قم سفر نمودند و اين سفر آغازي بود براي آشنايي
بهتر و بيشتر شهيد با روند مبارزات روحانيت بر عليه رژيم شاه. در اين سفر
آنها از حملات ساواک به مدارس علميه، به خصوص مدرسه فيضيه و تبعيد و شکنجه
روحانيت مبارز و د هها مساله سياسي و اجتماعي ديگر اطلاع پيدا کردند و در
تاثير گذاري بر فکر و انديشه بچه هاي محل بسيار کوشا تر عمل کردند. با
پيروزي انقلاب اسلامي در 22 بهمن سال 1357 و باز گشايي مدارس براي تمام
تحصيلات دبيرستان وارد مدرسه مي شود و در کنار درس و تکاليف مدرسه، به
فعاليت در امور سياسي و مذهبي ادامه مي دهد. از جمله اقدامات برادر جواني د
ر اوايل ورود به دبيرستان، تشکيل انجمن اسلامي به کمک دوستان ديگر بود. در
آن ايام، دبيرستانها و دانشگاه ها محل فعاليت گروههاي منحرف سياسي از قبيل
چريکهاي فدايي و منافقين در آمده بود و شهيد جواني با هوشياري و جديت با
اين گروهها مبارزه مي کرد.
انجمن هاي اسلامي در اولين روزهاي تحصيلي بعد از انقلاب تاسيس شد و نقش
بسيار موثري در هدايت دانش آموزان و ارائه افکار و انديشه هاي ناب حضرت
امام داشت.
شهادت بهترين پاداشي بود که خدا به اين مجاهد سلحشور اعطا کرد تا اجر سالها
مجاهدت خود را بگيرد. درتاريخ 26/4/1362 توسط گروهکهاي ضد انقلاب در
کردستان به شهادت رسيد.
منبع:پرونده شهيد در بنياد شهيد وامور ايثار گران اصفهان ومصاحبه با خانواده ودوستان شهيد
خاطرات
احمد جواني :
به دنبال وقوع زلزله در طبس و به بار آمدن خسارات بسيار سنگين مالي و جاني
به مردم که قبل از پيروزي انقلاب اتفاق افتاد و مصادف بود با شروع به کار
دولت نظامي از هاري، برادر اصغر جواني به همراه 12 نفر از دوستان خود براي
کمک به مردم محروم و مستضعف طبس به آن منطقه عزيمت مي کنند. در کنار کمک
موثر به مردم ستمديده با چهره هاي مبارز و انقلابي ديگر شهر ها که براي کمک
آمده بودند آشنا شد و در جريان برخي مسائل حساس مبارزاتي قرار گرفت.
س از باز گشت به اصفهان و صحبت با دوستان ديگر در خصوص نياز آينده انقلاب
به قيام مسلحانه؛ به فکر تهيه سلاح افتاد. با چند نفر راهي شهرستان تايباد
از توابع استان خراسان شد و موفق به تهيه سلاح شدند تا در صورت لزوم بر
عليه رژيم شاه از آن استفاده شود.
يد ا? جواني :
از زمان شکوفايي بذ ر آگاهي در دل مردم ايران زمان زيادي نگذشته بود و هنوز
تظاهرات فراگير همه جا را فرا نگرفته بود که با جلوداري برادر اصغر جواني،
تظاهرات در صحن مدرسه آغاز شد، شعار ها با لا گرفت. محصلين سر کلاس درس
حاضر نشدند و به راهپيمايي عليه رژيم شاه پرداختند. نا ظم و مد ير هرچه
تهديد کرد ند کارگر نيافتاد. برادر جواني همايتگر و جلو دار بچه ها بود و
با فرياد آزادي زندانيان سياسي به خصوص پرورش را مي خواستند. اگر چه مدير
مدرسه در جواب او سيلي به گوشش نواخت ولي تظاهرات د ر اين مدرسه تا پيروزي
انقلاب ادامه يافت.
برادر شهيد :
پنجم ماه رمضان 57، توسط عمال رژيم پهلوي, مردمي که در منزل آيت ا? خادمي
(ره) متحصن بودند مورد هجوم واقع شدند و عده اي شهيد و مجروح شدند. پس از
آن د ر اصفهان حکومت نظامي بر قرار شد و منطقه ا طراف در محاصره قرار گرفت.
اصغر جواني نمي توانست حضور نيروهاي نظامي را تحمل کند، لذا به اتفاق چند
جوان غيور و غيرتمند دست به کار شدند و با موتور سيکلت به پخش اعلاميه
پرداختند و آسايش مامورين را سلب نمودند. آنها با شجاعتي بي نظير به
استقبال خطر رفتند و با پخش اعلاميه هاي حضرت امام نداي مظلوميت اسلام را
به گوش همگان رساندند در اين راه بارها به طرف ايشان تير اندازي شد ولي با
چابکي از مهلکه گريخته بودند.
شجاعت و شهامت حاج اصغر و ديگر همرزمانش که ناشي از روح ايمان و اعتقاد به
اهداف عاليه اسلام بود، طلسم حکومت نظامي را شکست و پايه هاي حکومت ظلم و
بيداد ستمشاهي را روز به روز سست تر کرد تا زمينه سقوط 57 فراهم شد.
همسر شهيد :
در نيمه هاي شب، آه و سوز جانگدازي مرا از خواب بيدار کرد. ديدم حاجي با
آنچنان سوزي نماز مي خواند که انسان به لرزه در مي آيد. او هميشه با وضو
بود و تاکيد به نماز شب مي کرد. هنگام نماز و عبادت و ايستادن در برابر
خداوند متعال اصلاً در اين عالم نبود. از نظر اخلاق بسيار والا بود و
ايماني بسيار قوي داشت. عاشق شهادت بود به گونه اي که حتي قبل از ازدواج د ر
زمان خواستگاري در مورد شهاد تش با من صحبت مي کرد. در سلام کردن هيچ کس
نمي توانست از او سبقت بگيرد و هميشه او اول سلام مي کرد.
هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ
از يمن دعاي شب و ورد سحري بود
پس از ازدواج به اتفاق حاج اصغر جواني
راهي کردستان شديم. در يکي از مسافرتها در محور بوکان سقز در کمين ضد
انقلاب قرار گرفتيم. به طرفمان تير اندازي مي شد. ايشان به اتفاق چند نفر
از دوستان سريع در اطراف موضع گرفتند و درگيري شروع شد.
من چون فکر مي کردم کشته خواهم شد به آقاي جواني گفتم: اگر درگيري سخت شد
شما مرا بکشيد تا به دست اين گروهکها نيفتم. ايشان با شنيدن اين حرف ناراحت
شد و گفت: کسي که هدفش قرآن و اسلام است، برايش اسارت يا شهادت فرق نمي
کند. او استناد به قيام با عبد ا? کرد و گفت: شيوه اسلام اين چنين است و
حضرت زينب تمام مصائب را تحمل مي کردند وي ما نيز بايد اين طور باشينم بعد
از آن به طرف دشمن حمله کرد ند و آنها را مجبور به فرار کردند. ما به سلامت
به راه خود ادامه داديم. در راه بحث شهادت را پيش کشيدند و اشاره کردند که
وقت شهادت من نزديک است.
همسر شهيد:
در يکي از مرخصي ها که به اصفهان آمده بود، ماد رش به او گفت:
چرا بر نمي گردي؟ تا کي مي خواهي در کردستان بماني او با متانت خاصي گفت:
مادر اين چه حرفي است؟ ما مرد جنگيم. تا آخر در آنجا مي مانيم و ريشه ضد
انقلاب و بعثيون را بر مي کنيم. شما دعا کنيد تا بتوانيم ياوررهبرمان خميني
کبير باشيم.
برادر جواني در مجلس غيبت نمي نشست. بسيار مهربان صبور و متواضع بود. در
ايام مرخصي به خانواده هاي شهدا سر کشي مي کرد و از آنها دلجويي مي کرد.
يادم هست حتي در شب عروسي ايشان به ديدار خانواده شهدا رفت. مي گفت که هر
بار که پد ران و مادران و همسران و فرزندان شهدا را مي بينم احساس شرم مي
کنم.
با اينکه فرمانده سپاه بود، هيچ وقت دستور نمي داد و شانه به شانه رزمندگان
و جلو تر از همه با دشمن مي جنگيد. او از کار خسته نمي شد و مانند موه د ر
برابر سختي ها و مشکلات مي ايستاد.
در سال 1361، به زيارت خانه خدا مشرف مي
شود. قبل از عزيمت، براي رساندن پيام انقلاب به گوش ديگر مسلمانان جهان
تعدادي اعلاميه و عکسهايي از حضرت امام به همراه خود مي برد اما توسط
مامورين سعودي دستگير شده و پس از 48 ساعت ايشان را به ايران بر مي
گردانند.
در تهران پس از مقداري تغيير قيافه و تهيه عکس جديد، دوباره عازم جده مي
شود. اين بار به سلامتي از بازرسي گذشته و به امور عبادي و سياسي حج مي
پردازد. حاج اصغر با تعداد بسياري از حجاج کشورهاي ديگر صحبت کرد و آنها را
از انقلاب اسلامي ايران و شرارتهاي کفر جهاني و حقايق جنگ تحميلي مطلع مي
کند.
تعدادي عکس با مسلمانان ديگر کشورها از ايشان به يادگار مانده که فعاليت خستگي ناپذير ايشان در مکه و مدينه را نشان مي دهد.
سردار جعفر اميني , احمد پور عسگري:
آراسته، تميز، مودب، متين، خوش برخورد و صميمي بود د ر يک بر خورد به او
علاقمند مي شدي. حاج اصغر را مي گويم. او با وجود سن کم، بزرگي در رفتار و
کردارش نمايان بود. هر جا برخورد با مردم بود ، معرفت اسلامي و مودب و
جاذبه در رفتارش موج مي زد. از کوچکترين حرکت هاي موثر براي جمهوري اسلامي
نمي گذشت و به همين جهت مردم بوکان و روستاهاي اطراف شيفته او بود ند. همه
آمالشان را در فرمانده سپاه يعني حاج اصغر مي ديدند و به او عشق مي
ورزيدند. به شيوه رسول ا? عمل مي کرد و با آن همه خصوصيات عالي اگر کسي
وارد جلسات مي شد. نمي توانست تشخيص دهد که فرمانده کدام است؟ محل استراحت و
کارش همراه بسيجيان بود. در هر کاري پيشاپيش همه، خود عمل مي کرد و سپس به
ديگران توصيه مي نمود.
محمد رضا عابدي :
پس از شهادت شهيد بروجردي، برادر جواني اولين کسي بود که همه به اتفاق او
را براي فرماندهي قرار گاه مقدم صالح مي دانستند. و او جانشين شهيد بروجردي
شد و به عنوان فرمانده معرفي شد. تقيد عجيبي به نماز جماعت داشت. اولين
نفري بود که در جلسات قرآن شرکت مي کرد و آخرين نفري بود که از جلسات بيرون
مي آمد.
با وجودي که سن زيادي داشت ولي در ابعاد مختلف تبحر کافي داشت. در بحث
اطلاعات عمليات، مسائل، مسائل سياسي، مسائل شناخت منطقه، کار بدون نظر او
انجام نمي گرفت. در حالي که نهايت جاذبه را براي مردم اعمال مي کرد، از ضد
انقلاب به هيچ وجه نمي گذشت. رفتارش مصداق اشداء علي الکفار بود. بارها به
تعقيب ضد انقلاب پرداخت و در شرايط سخت و استثنايي، ضربات مهلکي به آن زد.
وقتي ضد انقلاب در روستاي قارنجر چند نفر را مجروح کرده بود، در اثر شهامت و
سرعت عمل او، بيش از 2 کيلومتر ضد انقلاب را تعقيب کرديم. در حالي که
شرايط فوق العاده خطرناک بود و احتمال اسارت همگي وجود داشت. نه تنها
امکانات ربوده شده را بر گردانديم بلکه مجروحين را نيز از دست دشمنان آزاد
کرديم.
محمد رضا عابدي :
در عملايات آزاد سازي محور مهاباد بوکان، همراهش بودم. بيش از هشت نه روز
بود که براي سر زدن به منزل نيامده بودم. هنگام مراجعه به منزل متوجه شدم؛
خانواده برادر جواني از ايشان بي خبر است. فرزند ده ماهه ايشان خيلي بي
تابي مي کرد. بچه را بغل کردم و به محل عمليات رفتم. در بر گشتن، ضد انقلاب
ماشين را به رگبار بست و دو نفر از برادران بسيجي همراه من زخمي شدند.
درگيري به اتمام رسيد. وقتي برادر جواني را ديدم و جريان را تعريف کردم،
ايشان با تبسمي دلنشين گفت: احسنت. از همين الان بچه را با راه خدا آشنا
کردي. من متعجب بودم که اين همه وسعت نظر و ايثار، چگونه در جواني به اين
سن و سال جمع شده است.
ايشان در بيش از دويست عمليات کوچک و بزرگ کردستان حضور داشت و در پاکسازي
جاده سر دشت پيرانشهر از فرماندهان توانا بود و در همين عمليات نيز شربت
شهادت نوشيد.
محمد رضا عابدي :
گروه 8 نفري ما در محاصره تعدادي از افراد گروهک هاي ضد انقلاب قرار گرفته
بود. همگي آماده شهادت شده بوديم. باران گلوله از هر سو مي باريد. از سپيده
ي صبح تا 8 صبج جنگيده بوديم. ناگهان برادر جواني وارد معرکه شد. و روحيه
ما چند برابر شد. در اثر جنگ بي امان، دشمن پا به فرار گذاشت. با يک حمله
برق آسا، دفتر سياسي حزب دموکرات در بوکان را بدون هيچ تلفاتي به تصرف در
آورديم. مدارک با ارزشي از آنجا به دستمان آمد. براي استراحت شبانه در محلي
مستقر شديم. برادر جواني مقداري نان خشک مخصوص اصفهان را تعارف کرد. او به
ما آموخت که مانند مولاعلي مي توان با نان خشکي سر کرد و مانند شير جلوي
دشمنان راه خدا را رفت.
برادر شهيد :
در اوج شکوفايي انقلاب سال 57، تظاهرات و راهپيمايي جلوه خاصي به محله ها
داده بود. د ر محله جاوان بالا خيابان شهيد اشرفي اصفهاني تظاهرات توسط
عمال رژيم، به خاک و خون کشيده شد و برادر باباشاهي به شهادت رسيد.
مراسم بزرگداشت در حالي در مسجد محمديه بر گزار شد که مامورين ساواک مراقب
اوضاع بودند. در جو زمان کمتر کسي مي توانست عليه رژيم بي پرده صحبت کند و
گرفتار نشود.
پس از تجمع مردم در مسجد، طلبه جواني با چهره نوراني وارد مسجد شد. او بر
منبر قرار گرفت و با تسلط و شجاعت بي نظير عملکرد زشت رژيم را بيان کرد و
با سخنراني مهيج و جالب به روشنگري پرداخت. تا آن زمان خطيبي به اين بي
باکي و شجاعت در مورد رژيم صحبت نکرده بود. همه از بي باکي او صحبت مي
کردند وسوال مي کردند. او کيست؟ حاج اصغر جواني که در آن لباس ناشناخته
بود، پس از اتمام سخنراني با زيرکي لباس هايش را تعويض کرد و به ميان جمعيت
بر گشت و مامورين امنيتي را از تعقيب روحاني نا اميد کرد.
سردار صلاحي :
در يک عمليات بسيار مشکل ، در ارتفاعات محاصره شده بوديم. امکان رساندن
تدارکات وجود نداشت. حدود 24 ساعت بود که همه گرسنه بوديم. يکي از گروههاي
گشتي خودش را به ما رساند و غذاي مختصري را براي ما آورد. برادر جواني علي
رغم گرسنگي به آن غذا لب نزد وقتي علت را سوال کرديم ايشان گفت: اين نوع
غذا جزو جيره ما نبوده. مي ترسم از اهالي گرفته باشند و صاحبش با رضايت
کامل نداده باشد.
آري او علي رغم تدين و متانت، بسيار شجاع و بي باک بود. با وقار خاصي که داشت منشاٌ تاثيرات مثبت بر ديگران بود.
مادر شهيد:
مدتي بود که از پسرم بي خبر بوديم. به اتفاق پدرش بليط گرفتيم و به بوکان
رفتيم. پس از پرس و جو سپاه را پيدا کرديم و سراغ اصغر را گرفتيم. او از
ديدن ما تعجب کرد. ما را به منزلشان برد. در طول مدتي که در آنجا بوديم چند
بار بهخ منزل آمد، آن هم چند دقيقه در حالي که تمام لباس ها و پوتين هايش
پر از گل و لاي بود. وقتي مورد سوال واقع شد، اظهار کرد که به علت فرو رفتن
ماشين در گل اين طور شده است.
ولي همسرش گفت: هميشه در گير فعاليت و کار است و کمتر فرصت سر کشي به منزل را دارد.
همسر شهيد :
برادر جواني با صفاي روح و متانت خود، رفتاري الهام بخش داشت. سفري که ماه
قبل از شهادتشان به مشهد داشتيم سه روز با برکت در کنار مرقد ملکوتي امام
هشتم به زيارت و دعا مشغول بوديم.
ايشان در اين مدت به قدري حالت روحاني داشتند که يک بار وقتي د ر حال دعا و
راز و نياز با خدا بودند پسرم حمزه را از کنار او برداشتم ايشان اصلاً
متوجه نشد. اکنون پس از گذشت سالها انگشت حسرت به دهان مي گيرم که چرا
ايشان را نشناختم و از دست ما رفتند.
برادر شهيد :
برادر جواني به شهادت عشق مي ورزيد. خدمت د ر کردستان و حضور در ميان
رزمندگان اسلام را براي خود توفيق الهي دانسته و فرصت خدمت به اسلام و
انقلاب را غنيمت مي شمرد. در اواخر همواره براي دوستان و حتي همسر خود از
شهادت سخن مي گفت. يکي از مسئولين جهاد سازرندگي استان کردستان نقل کرد،
چند روز قبل از شهادت حاج اصغر گفت: از خداوند هر چه خواسته ام، همانند
همسر، فرزند، سفر حج، به من عطا کرده و الآن تنها آرزويم شهادت است. چند
روز بعد ايشان به آرزويش رسيد و به سوي معبود شتافت.
همسر شهيد:
چند روز به شروع ماه رمضان در سال 1362 باقي بود. حاج اصغر جواني براي
ماموريتي به اروميه رفت و بعد از سه روز مجدداً به بوکان بر گشت. به دليل
جلسات و تراکم کار به منزل نيامده بود. يکي از دوستانش براي بردن پسرشان به
منزل آمد. وقتي سوال کردم که ايشان کي به منزل مي آيند اظهار بي اطلاعي
کردند. آن شب دلهره عجيبي داشتم، چون خوابي در مورد شهادت ايشان ديده بودم.
نزديک صبح ايشان به خانه آمدند. من به علت خوابي که ديده بودم نگران و غرق
در افکار خود بودم. حاجي سوال کرد مگر مساله اي پيش آمده؟ حتماً دوباره
خوابيي ديده ايد. گويا به ايشان الهام شده بود.
صبح پس از خوردن صبحانه و بوسيدن حمزه در حالي که گريه مي کرد عازم اروميه
شدند تا در پاکسازي جاده سر دست پيرانشهر شرکت کنند. در لحظه آخر به ايشان
گفتم: ما در اين شهر غريب هستيم. بچه هم مريض است. زود بر گرديد. پس از
تاملي گفتند خداوند يار غريبان است.
با شنيدن اين جمله اشک از چشمانم جاري شد. منقلب شدم و يقين کردم که ايشان
شهيد خواهد شد. طنين سنگين لحظات، قلبم را از جا مي کند و مي خواستم قدمهاي
او را که در راه قرب حق گام بر مي داشت، غرق بوسه کنم. شايد از شميم الهي
شدن او پرتوي نصيبم گردد.
نهمم ماه مبارک رمضان، يکي از همرزمان ايشان اطلاع دادند که به علت کاري که
براي حاجي پيش آمده به تهران رفته اند و خواسته اند که خانواده شان را
آنجا ببرم.
روز د وازد هم ماه مبارک دوستانش گفتند: آقاي جواني کمي مجروح شده است. اين
کلام براي ما قابل قبول نبود، زيرا هر بار که ايشان مجروح مي شد، اجازه
نمي داد خانواده اش مطلع شوند.
افکار مختلف از ذ هنم مي گذشت. نکند عضوي از دست داده يا... خاطره
بيمارستان دکار فاطمي تهران حزن انگيز بود چرا که حاجي با حال وخيم در بي
هوشي کامل بسر مي برد. خواست خدا بود که مجدداً او را ببينم. برايم قطعي
بود کهع او به سوي حق پرواز خواهد کرد. به دوستانش گفتم که حاجي را از دست
داده ايم.
22 روز طاقت فرسا در حالي که بي هوش بود تکانهاي لبهايش از زمزمه هاي دروني
اش داشت. پرستاران با تعجب مي گفتند: نمي دانيم با اين حال وخيم چگونه
زمزمه و ذکر شبانه او تمام نمي شود؟ وقتي يک بار به دقت به زمزمه هاي او
گوش کردم متوجه شدم مي گويد: خدايا امام خميني را نگهدار.
سردار غفاري :
به اتفاق فرمانده سپاه بوکان شهيد جواني به منطقه بيوران پايين سر دشت جهت
پاکسازي جاده از لوس ضد انقلاب رفته بوديم. در حين درگيري داخل کمين ضد
انقلاب افتاديم. با اجراي ضد کمين، فرمانده گروهک مهاجم کشته شد و يکي از
رزمندگان نيز روي جاده شهيد شد. من د ر فاصله چند متري برادر جواني بودم که
ايشان جنازه شهيد را بلند کرد. ناگهان گرد و غبار همه جا را فرا گرفت و
آسمان تيره شد. صداي مهيبي به گوش رسيد. شهيد جواني غرق د ر خون در کنار
شهيد متلاشي شده، افتاده بود. نارنجکي زير جنازه شهيد گذاشته بودند که با
بلند کردن شهيد، نارنجک منفجر مي شود. برادر جواني مورد اصابت ترکش قرار
گرفت. او را به بيمارستان منتقل کرديم. تقدير الهي بر اين بود که او پس از
22 روز اغماء در بيمارستان به لقاء پروردگارش بشتابد.
همسر شهيد:
صحبت شهادت را پيش کشيد ند و از من قول گرفتند که اگر شهيد شدم، شما مرا
غسل و کفن کنيد. من از ناراحتي گفتم: ان شا الله شما سالها عمر کنيد و براي
اسلام مفيد باشيد. در جواب گفت: خدمت کردن خوب است ولي اين انقلاب براي به
ثمر رسيدن نهايي محتاج به ريخته شدن خون است.
پس از شهادت به وصيت ايشان عمل کردم و اميد وارم شفاعت ايشان در روز محشر شامل حال ما هم بشود.
آثار باقي مانده از شهيد
در دست نوشته ها و سخنراني هاي حاج اصغر در تحليل مسائل سياسي و نظامي،
ژرفنگري خاصي در رابطه با کردستان به چشم مي خورد. در جايي مي نويسد
:کردستان پس از انقلاب مانند تنگه معروف در جنگ احد است و اگر اين تنگه به
دشمن واگذار شود انقلاب ضربه اساسي خواهد خورد. لذا سر از پا نشناخته به
سوي کردستان هجرت مي کند و با جانفشاني مناطق مختلف کوهستاني و صعب العبور
را از لوث وجود گروههاي محارب با اسلام پاک مي کند. حضور فعال او موجب جذب
بسياري از دوستان به منطقه مي شود و هر يک از آنها به نوبه خود منشاٌ اثرات
مثبتي مي شوند.
آري اگر چه در زمان رسول خدا تعدادي به جهت دنيا پرستي موجب شکست احد شدند
ولي ياوران امام با عشق به ولايت و اسلام نگذاشتند خا طره تلخ احد تکرار
شود.
ارجعي نشنيد و خود پرواز کرد
منبع: پایگاه اطلاع رسانی جامع دفاع مقدس (ساجد)
احمد کاظمي
در سال 1337 ه ش در نجف آباد يکي از شهرهاي استان اصفهان به دنيا آمد.در بين بچه هاي جنگ به حاج احمد معروف بود.منبع: پایگاه اطلاع رسانی جامع دفاع مقدس (ساجد)
باسلام وصلوات برمحمدوآل محمد(ص)